Dirk Voorhoof wil wet aanpassen
Prof. Dirk Voorhoof
Eén van de obstakels waarop de klacht van Jean Marie De Meester tegen Mgr. Léonard botst is een onregelmatigheid in de wetgeving. De Gentse professor mediarecht Dirk Voorhoof verklaarde onlangs in de Kamercommissie Justitie dat dit moet veranderen.
Gazet Van Antwerpen noteerde: “Alleen aanzetten tot haat tegen vreemdelingen, etnische groepen, allochtonen en mensen met een andere huidskleur kunnen naar de correctionele rechtbank, als dit in de pers gebeurt. Dit soort haat wordt dus wél gestraft. Eerder al werd gesteld dat dit een discriminatie in de antidiscriminatiewet is. Aanzetten tot haat tegen homo’s, zieken, bejaarden, moslims of christenen in de pers, kunnen immers niét naar de correctionele rechter.”
“De directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), Jozef De Witte, pleitte er ooit voor om ook homohaat en haat tegen gehandicapten in de pers voor de correctionele rechter te brengen. Maar het stond nooit in een nota van het CGKR aan de Kamer of in een van zijn vele rapporten.” schreef GVA nog. Professor Voorhoof verwees ook naar het arrest-Vejdeland.
De eis om de wet te wijzigen staat reeds enkele jaren in het eisenplatform van de Pride. Deze tekst wordt door koepelorganisatie Çavaria gebruikt in contacten met politici. Onder de kop ‘Het antidiscriminatiebeleid voor holebi’s en transgenders moet versterkt’ staat onder meer: “Artikel 150 van de Grondwet dient herzien te worden, zodat niet alleen drukpersmisdrijven ingegeven door racisme of xenofobie, maar ook persmisdrijven ingegeven door discriminatie, door de correctionele rechtbank beoordeeld kunnen worden.”
Staat Léonard boven de wet?
In een interview verklaarde Mgr. Léonard dat wat hij als de ‘natuurwet‘ beschouwt boven de burgerlijke wet staat. Hij blijft zich verzetten tegen “een arrogante democratie die ervan overtuigd is dat zodra er voor een wet gestemd is, die een absolute waarheid is. Hoe zouden de burgers ooit kunnen protesteren tegen een wet als het tevoren reeds vaststaat dat die wet onberispelijk is? Dan is er geen plaats meer voor kritiek”. Met name kant hij zich tegen de ideologie “dat wijzelf nieuwe rechten kunnen produceren die feitelijk haaks staan op de natuurwet”. Hij eist dus het recht om uitspraken te blijven doen waarin hij ondermeer homoseksualiteit tegennatuurlijk noemt. Dergelijke uitspraken werden onlangs door het Europese Hof van Straatsburg als strafbaar bestempeld.
“De directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR), Jozef De Witte, pleitte er ooit voor om ook homohaat en haat tegen gehandicapten in de pers voor de correctionele rechter te brengen. Maar het stond nooit in een nota van het CGKR aan de Kamer of in een van zijn vele rapporten.” schreef GVA nog. Professor Voorhoof verwees ook naar het arrest-Vejdeland.
http://immanent.be/v1/?p=513
De eis om de wet te wijzigen staat reeds enkele jaren in het eisenplatform van de Pride. Deze tekst wordt door koepelorganisatie Çavaria gebruikt in contacten met politici. Onder de kop ‘Het antidiscriminatiebeleid voor holebi’s en transgenders moet versterkt’ staat onder meer: “Artikel 150 van de Grondwet dient herzien te worden, zodat niet alleen drukpersmisdrijven ingegeven door racisme of xenofobie, maar ook persmisdrijven ingegeven door discriminatie, door de correctionele rechtbank beoordeeld kunnen worden.”
http://www.cavaria.be/sites/cavaria.be/files/Eisenplatform2011-28-03-11.pdf
http://zizo-magazine.be/node/589
Staat Léonard boven de wet?
In een interview verklaarde Mgr. Léonard dat wat hij als de ‘natuurwet’ beschouwt boven de burgerlijke wet staat. Hij blijft zich verzetten tegen “een arrogante democratie die ervan overtuigd is dat zodra er voor een wet gestemd is, die een absolute waarheid is. Hoe zouden de burgers ooit kunnen protesteren tegen een wet als het tevoren reeds vaststaat dat die wet onberispelijk is? Dan is er geen plaats meer voor kritiek”. Met name kant hij zich tegen de ideologie “dat wijzelf nieuwe rechten kunnen produceren die feitelijk haaks staan op de natuurwet”. Hij eist dus het recht om uitspraken te blijven doen waarin hij ondermeer homoseksualiteit tegennatuurlijk noemt. Dergelijke uitspraken werden onlangs door het Europese Hof van Straatsburg als strafbaar bestempeld.
Uitspraken: http://immanent.be/v1/?p=26
Veroordeling Léonard stap dichterbij
Zich verschuilen achter het recht op vrije meningsuiting om homofobe standpunten te verspreiden wordt steeds moeilijker. Dat is goed nieuws voor wie Jean Marie De Meester steunt in zijn klacht tegen de homofobe uitspraken van Mgr. Léonard.
Vejdeland, een Zweedse scholier en zijn vrienden hadden in december 2004 op hun school een 100-tal homofobe pamfletten verdeeld. In die pamfletten stelde men dat homoseksualiteit een “deviante, seksuele neiging’ is die “een moreel destructief effect heeft op de kern van de maatschappij”. In de folders, die in de kastjes van de leerlingen waren gelegd, werd daarenboven gesteld dat homoseksualiteit “verantwoordelijk is voor de ontwikkelingen van hiv en aids”, en dat “de homoseksuele lobby ”pedofilie probeert te minimaliseren.” Vejdeland en zijn vrienden beweerden tijdens hun verhoor dat ze geen afkeer wilden uitdrukken tegenover homo’s, maar dat ze een debat op gang hadden willen brengen over het gebrek aan objectiviteit in de Zweedse scholen.
Hof van de Rechten van de Mens velt belangrijk vonnis
Ze werden voor deze uitspraken door de Zweedse justitie vervolgd en veroordeeld. Uiteindelijk hebben zij zich tot het Europees Hof van de Rechten van de Mens gewend daar zij van oordeel waren dat de uitspraken vielen onder de vrijheid van meningsuiting (artikel 10 EVRM). Het Hof te Straatsburg wees op 8 februari hun verzoek af.
Jean Marie De Meester
het Hof meent dat onder het begrip “aanzetten tot haat” niet noodzakelijk een oproep tot een daad van geweld of andere criminele daden moet verstaan worden maar dat aanvallen op personen door beledigingen, het ridiculiseren of belasteren van bepaalde groepen voldoende kan zijn voor de overheden om de strijd aan te gaan tegen racistische uitspraken. Het Hof benadrukt nogmaals dat discriminatie gebaseerd op seksuele geaardheid even ernstig is als discriminatie gebaseerd op ras, afkomst of huidskleur. Dit baanbrekend arrest geeft voor het eerst duidelijk aan dat homofobe uitspraken niet langer getolereerd worden en dat overheden hiertegen kunnen optreden zonder dat kan geschermd worden met de vrijheid van meningsuiting.
Geen onderscheid tussen Léonard en Sharia4Belgium
Dat betekent dus dat de uitspraken van Léonard veel zwaarder worden ingeschat dan totnogtoe het geval was. Wie het onderscheid maakt tussen de ‘softe‘ uitspraken van Léonard en de ‘harde‘ taal van een groepje als Sharia4Belgium vergist zich volgens het Europese Hof. Jean Marie heeft steeds verdedigd dat de vrije meningsuiting ophoudt waar discriminatie begint. Dat is hem vaak niet in dank afgenomen door een deel van de holebitransgenderbeweging. De hoogste rechtsinstantie van Europa geeft hem nu gelijk.
Martin K.I. Christensen
ILGA: arrest is een mijlpaal
Ook Martin K.I. Christensen, co-voorzitter van de Europese koepelorganisatie ILGA drukte zijn tevredenheid uit over dit vonnis en noemde het een mijlpaal: “Het hof heeft vandaag duidelijk erkend dat personen en organisaties zich niet kunnen verschuilen achter vrije meningsuiting als ze aanvallende, ongefundeerde, discriminerende en lasterlijke meningen uitdrukken, publiceren of verspreiden.”
Hoe zal het gerecht reageren?
“Dit arrest ondergraaft mijn inziens dan ook het arrest van de Kamer van Inbeschuldigingstelling te Antwerpen dd. 27.10.11 in de zaak Leonard, waarbij de Kamer van Inbeschuldigingstelling in haar Arrest stelde dat de uitspraken van aartsbisschop Leonard onder de vrijheid van meningsuiting vallen. De homofobe uitspraken gedaan door Vejdeland en zijn vrienden zijn bijna kopieën van de uitspraken gedaan door aartsbisschop Leonard.” zegt Jean Marie De Meester in een persbericht. Afwachten dus hoe de rechtbank op deze nieuwe juridische situatie zal reageren.
“Léonard zou beter zwijgen”
Benoit Lannoo
Wie burgerlijk hertrouwt (of gaat samenleven) na een echtscheiding, of als vrijgezel een gescheiden persoon huwt, sluit zichzelf uit van sacramenten zoals de communie. Dat stond te lezen in het oktobernummer van het aartsbisschoppelijk maandblad Pastoralia. Mgr. Léonard schreef het artikel.
De communie is zeer belangrijk voor een katholiek. De regel bestaat al lang maar wordt door vele gelovigen en priesters niet meer toegepast. Mgr. Léonard gaat nog verder. Dezegelovigen moeten “vermijden taken op zich te nemen die hen in een delicate of moeilijke positie zou brengen, zoals bijvoorbeeld het godsdienstonderricht of een directiefunctie binnen het katholiek onderwijs”. Een beroepsverbod dus.
Benoit Lannoo is woordvoerder vanVice-eersteminister, minister van Werk en van Gelijke kansen, Joëlle Milquet. Hij staat ook bekend als een geëngageerd katholiek. In een opiniestuk in De Morgen reageert hij scherp op deze nieuwe uitspraak van de aartsbisschop: “Slechts een minderheid van de gelovige of kerkbetrokken landgenoten kunnen de uitschuivers van de primaat pruimen. Bij het grootste deel van het Volk Gods (niet alleen leken, maar ook collega-bisschoppen, priesters en religieuzen) bloedt het hart telkens Léonard stommiteiten debiteert, genre “hiv-aids als een soort immanente gerechtigheid“.
Lannoo wijst er op dat het beroepsverbod wettelijk niet kan: “De antidiscriminatiewet van 10 mei 2007 stelt uitdrukkelijk dat voor organisaties waarvan de grondslag op geloof of levensbeschouwing is gebaseerd, een direct onderscheid op grond van geloof of levensbeschouwing voor wat betreft de beroepsactiviteiten ervan geen discriminatie is “indien het geloof of de levensbeschouwing vanwege de aard van de activiteiten of de context waarin deze worden uitgeoefend een wezenlijke, legitieme en gerechtvaardigde beroepsvereiste vormt”. Weinig kans dat een rechtbank de privé-situatie van een hertrouwde kandidaat als wezenlijke, legitieme en gerechtvaardigde beroepsvereiste voor een discriminatie bij aanwerving of aanstelling van een godsdienstleerkracht of schooldirecteur aanvaardt.”
Mieke Van Hecke
Mieke Van Hecke van het Vlaams Secretariaat voor het Katholiek Onderwijs reageerde ook afwijzend: “Onze schoolbesturen houden rekening met competenties, engagement en persoonlijkheid bij kandidaten. Hun privé- situatie staat daar los van.”
Benoit Lannoo roept op de aartbisschop te boycotten: “Léonards stelling mag dan nonsens en dus onbeduidend zijn, het feit dat de kerkvorst andermaal mensen kwetst, is dat niet. Beseft de aartsbisschop niet dat hij, sinds zijn stelling dat je “oudere pedofiele priesters best niet vervolgt”, geen overschot aan moreel gezag meer heeft? Zou de man er gezien zijn totale gebrek aan empathie niet beter aan doen voor langere tijd te zwijgen in plaats van kerk en gelovigen telkens weer in diskrediet te brengen? Maar aangezien we er gif op kunnen innemen dat Léonard niet vanzelf tot dit inzicht komt, zouden we deze hardnekkige recidivist best allemaal samen – gelovigen en niet-gelovigen, met of zonder grote maatschappelijke verantwoordelijkheid – eens enkele weken ostentatief de rug toekeren.” Deze oproep ligt in dezelfde lijn als de klacht van Jean Marie De Meester. Hij wil – alvast voor zijn uitspraken over homoseksualiteit – de aartbisschop veroordeeld zien zodat hij dergelijke uitspraken gewoon niet meer kan doen. Hij steunt zich daarvoor ook op de antidiscriminatiewet.
Johan Leman
Dat zou niet in de smaak vallen bij de paus, die volgens Johan Leman van de KU Leuven precies is benoemd omdat hij regelmatig dergelijke boodschappen de wereld in stuurt: “Waarom werd iemand als Leonard door de paus aangesteld als voorzitter van de Belgische bisschoppenconferentie? Omdat hij in de ogen van de paus himself de man was die het meest garanties bood dat hij niet alleen aan zijn “apostolisch mandaat” volgens de Ratzinger doctrine zou vasthouden – want zo zijn er echt nog wel enkele bisschoppen in België -, maar dat mocht verwacht worden dat hij dit geregeld naar buiten zou doen overkomen. Bisschop Leonard doet dus wat de paus van hem verwacht en hij weet dit.” schrijft hij op De Wereld Morgen.
Wil je de klacht van Jean Marie De Meester ondersteunen en verder bekend maken? Klik hier.
Wat Léonard mag, mag Leterme niet
Hebt U ook al altijd willen weten wat ontslagnemend premier Leterme denkt over het opvoeden van een kind door twee vaders? Helaas. U zal het niet te weten komen. Toch niet de eerste jaren. Misschien later in zijn memoires. Mensen met macht en invloed houden deze meningen voor zichzelf en bemoeien zich met hun eigen zaken.
Er is een heel goeie reden voor het stilzwijgen van Leterme over dit onderwerp. Het opvoeden van kinderen door koppels van hetzelfde geslacht is immers bij wet geregeld. Het zou nogal een zootje worden mocht elke politicus zijn persoonlijke afkeuring te grabbel gooien over de wettelijke bescherming van minderheden. Waarmee we niet willen gezegd hebben dat Leterme tégen het opvoeden van kinderen door twee vaders is. We weten het gewoon niet. En zo hoort het. Leterme gebruikt zijn positie als publieke figuur niet om holebi’s het leven moeilijk te maken.
Gedrag Léonard corrigeren
Mgr. Léonard keurt publiekelijk en schaamteloos de levenswijze van homoseksuelen af. Zijn uitspraken zijn duidelijk in tegenspraak met de geest van de wet die discriminatie omwille van seksuele geaardheid verbiedt. Blijkbaar denkt hij dat voor hem andere wetten gelden. Hij heeft het gemakkelijk omdat hij niet ter verantwoording kan geroepen worden. Niet door een parlement en ook niet door de leden van zijn gemeenschap. Zelfs zijn eigen priesters en gelovigen kunnen hem niets maken. De enige bij wie hij op het matje zou kunnen komen is de paus maar die is het meestal met hem eens. Léonard kan zich dus veel permitteren. Als we willen dat zijn gedrag wordt gecorrigeerd zal het initiatief moeten komen van holebi’s en transgenders die niet gebonden zijn aan de regels van de Kerk. Van de holebitransgenderbeweging dus.
De wetgeving gebruiken
Zal Léonard zich ooit houden aan de antidiscriminatiewetgeving? Ook dat weten we (nog) niet. Totnutoe nam immers niemand het initiatief – ook de holebitransgenderbeweging niet – om hem met die wet te confronteren. Dat is op zich al vreemd want de wet bestaat sedert 27 maart 2003 en er is hard voor gevochten. De eis dook voor het eerst op in het eisenplatform van de optocht van 9 mei 1981. Het eerste wetsvoorstel werd neergelegd in mei 1996. Het heeft dan nog zeven jaar geduurd eer de wet er eindelijk was. Hij is niet echt veel gebruikt en dan enkel voor kleine vormen van discriminatie. Uit het jaarverslag 2003 van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) blijkt dat 59 procent van de klachten te maken had met vijandige gedragingen maar vooral met homofobie uitlatingen in publicaties, op TV en op het internet. Léonard is dus niet echt origineel maar het feit dat hij hoofd is van de katholieke kerk geven zijn uitlatingen een veel groter gewicht. De cijfers geven ook aan dat mensen zwaar tillen aan homofobe taal. In het CGKR-rapport van 2009 worden 104 dossiers (of 6%) over discriminatie op basis van seksuele geaardheid gemeld, voornamelijk voor pesten op het werk en cyberhate. Dat is het topje van de ijsberg. Çavaria, de koepel van holebitransgenderorganisaties, ging nooit actief op zoek naar uitingen van discriminatie en maakte nooit gebruik van het recht om zich als belangenorganisatie burgerlijke partij te stellen.
Katholiek verzet
Léonard zal zich bij een klacht – zoals die intussen is neergelegd door Jean Marie De Meester – zeker beroepen op zijn recht van vrije meningsuiting en de godsdienstvrijheid. Dat is niet nieuw. De katholieke kerk en haar politieke bondgenoten hebben er ook alles aangedaan om het tot stand komen van de wetgeving tegen te houden. Ze wisten – misschien beter dan de beweging zelf – dat zo’n wet hun vrijheid om holebi’s en transgenders te verdrukken aan banden zou leggen. De verbetenheid waarmee een deel van katholiek Vlaanderen zich tegen het wetsvoorstel afzette werd zelfs de meestal bedaarde Yves Desmet teveel. Hij dreigde zelfs even met outing: “Als de CVP er echt een strijdpunt van wil maken om trouwe heterokoppels tot enige toegelaten maatschappelijke norm te verheffen, als ze echt iedere andere samenlevingsvorm en relatie als minderwaardig blijft bestempelen en vooral behandelen, dan zal ze het ons niet kwalijk nemen als we in de toekomst scrupuleus zullen nakijken of al haar mandatarissen wel degelijk volgens deze norm leven. Is dit een dreigement? Eigenlijk wel ja.” (De Morgen, 28.06.96)
Antisemitisme
We zijn van de katholieke kerk wel wat gewend. Door de eeuwen heen werden de meest bizarre standpunten verdedigd. In 1633 werd Galileo Galilei op 69-jarige leeftijd veroordeeld tot levenslang huisarrest. De kerkelijke leiders konden zijn wetenschappelijke standpunten over het feit dat de aarde rond de zon draait (en niet omgekeerd) niet pruimen. Het duurde tot oktober 1992 voor de paus zich hiervoor verontschuldigde en Galilei werd erkend als gelovig mens. Kerkelijke leiders hebben het recht op vrije meningsuiting en de godsdienstvrijheid eeuwenlang misbruikt om mensen te kwetsen, op te sluiten en te vermoorden als die hun macht in de weg stonden.
Een voorbeeld van hoe de Kerk heeft moeten plooien voor de moderne tijd is hoe ze met het antisemitisme omgaat. In de geschiedenis hebben uitingen van antisemitische aard meermaals geleid tot moord op Joden, zoals tijdens pogroms en de Holocaust. Voor de tweede wereldoorlog was de Kerk heel openlijk antisemitisch. Pius IX, die in het jaar 2000 zalig werd verklaard, als ‘een lichtend voorbeeld voor allen’ stond gekend als een hardleerse antisemiet die in de negentiende eeuw het Romeinse jodengetto opnieuw liet openen. De Joden hebben Jezus Christus toch gekruisigd? Bij de meeste christenen bestond het idee dat de kerk in de plaats van het volk Israël (de Joden) was gekomen.
Eerder waren er sterke verhalen van Joden die kleine kinderen zouden vermoorden en opeten. Dutroux avant la lettre. In Nederland werd op het Provinciaal Concilie van 1924 het verbod op de omgang met joden uit het Concilie van 1865 bevestigd. In de jaren daarop gebruikten fascisten als de NSB-er Robert van Genechten en Zwart Front-leider Arnold Meijer deze anti-Joodse stellingname ter verdediging van hun eigen antisemitisme en dat van de Duitse nazi’s.
En na de oorlog?
Toen de Nazi’s aan de macht kwamen in Duitsland werden de gevolgen van het antisemitisme op een verpletterende manier duidelijk. 6 miljoen Joden kwamen om in de concentratiekampen. Terwijl Pius XII een dubbelzinnige houding aannnam tegenover de jodenvervolging waren er wel vele katholieken die het antisemitisme lieten voor wat het was en – met gevaar voor eigen leven – joodse medeburgers hielpen onderduiken. Dat zie je wel meer in katholieke middens: het leven is sterker dan de leer. De Gentse werkgroep ouders van holebi’s speelde een vergelijkbare rol. Katholieke ouders namen het op voor hun kinderen en gingen in de jaren ’90 bij toenmalige CVP-voorzitter Van Peel de rechten voor holebi’s bepleiten.
Holebi’s bleven in de kou staan
Na de tweede wereldoorlog werd in internationale mensenrechtenverdragen komaf gemaakt met antisemitisme. Je zal Léonard geen beledigende of denigrerende dingen over Joden horen verklaren. Kort na het schrijven van dit artikel raakte bekend dat de paus de Joden heeft ‘vrijgesproken’ van de kruisiging van Christus. En wij dan? Heel wat mannen en vrouwen werden opgepakt en vermoord in de concentratiekampen wegens hun homoseksualiteit. Werd ook aan hen gedacht? Het was helaas nog veel te vroeg. In die periode waren de zeldzame organisaties die onze rechten verdedigden vernietigd. Het zou tot het einde van de eeuw duren vooraleer men aan wetten zou gaan werken die de discriminatie van holebi’s en transgenders verbieden. In België zijn we intussen zover. Als kerkelijke leiders het kunnen afleren om Joden te schofferen kunnen ze dat ook met holebi’s en transgenders. Het is gewoon een kwestie van dit punt op de agenda te zetten en de juridische middelen te gebruiken waarover we beschikken. het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens stelt ondubbelzinnig: “De vrijheid zijn godsdienst te belijden of overtuiging tot uiting te brengen kan aan geen andere beperkingen worden onderworpen dan die die bij de wet zijn voorzien”
Veroordeling Léonard is grotere vrijheid voor vele anderen
Ondanks alle inspanningen is het antisemitisme niet als sneeuw voor de zon verdwenen. Zo werkt dat nu eenmaal niet. Maar de internationale gemeenschap heeft een duidelijk signaal gegeven: dit nooit meer. Het zal voor holebi’s niet anders zijn. We zullen moeten blijven vechten voor de rechten elke homo, lesbienne biseksueel en transgender. Maar een veroordeling door de rechtbank van de manier waarop Léonard zich uitlaat over homoseksualiteit en hiv zou in elk geval veel mensen een grotere vrijheid van spreken en handelen geven. Een katholieke schooldirectrice die nu nog aarzelt om een affiche van de jongerenorganisatie WJNH op te hangen (foto) zal na dergelijk vonnis misschien de stap toch zetten. Wie nu al holebitransgenderrechten verdedigt binnen de katholieke kerk zal zich gesteund weten. Ook andere godsdiensten zullen dit niet kunnen negeren. Internationaal wordt het waarschijnlijk een primeur: ‘België tikt aartsbisschop op de vingers’. Zoals met de openstelling van het huwelijk zal het andere landen inspireren om hetzelfde te doen.
Uitdaging
De holebitransgenderbeweging is toe aan een nieuwe uitdaging zoals deze. Het is een logische volgende stap in onze emancipatiestrijd. Religieuze leiders zijn altijd de belangrijkste dragers geweest van het virus dat homofobie heet. We moeten vooral niet bang zijn hen hiermee te confronteren want we hebben de wet aan onze kant. Het moment is er ook rijp voor: de katholieke gezagsdragers zijn in België veel van hun geloofwaardigheid kwijt. Gelovigen mogen dan weinig of geen kans krijgen om kritiek te uiten, als ze daartoe de kans krijgen blijkt dat ze verandering willen. Bij een enquête onder de katholieke priesters bleek dat zeventig procent van de ondervraagden inhoudelijk niet op dezelfde lijn zit als de aartsbisschop. In de loop der jaren hebben bij holebi’s en transgenders gevoelens van angst en schaamte plaats gemaakt voor durf en trots.
Vrijheid van godsdienst is aan beperkingen onderworpen
Artikel 9
1. Een ieder heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst; dit recht omvat tevens de vrijheid om van godsdienst of overtuiging te veranderen, alsmede de vrijheid hetzij alleen, hetzij met anderen, zowel in het openbaar als privé zijn godsdienst te belijden of overtuiging tot uitdrukking te brengen in erediensten, in onderricht, in practische toepassing ervan en in het onderhouden van geboden en voorschriften.
2. De vrijheid zijn godsdienst te belijden of overtuiging tot uiting te brengen kan aan geen andere beperkingen worden onderworpen dan die die bij de wet zijn voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk zijn in het belang van de openbare veiligheid, voor de bescherming van de openbare orde, gezondheid of goede zeden of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.
Artikel 10
1. Een ieder heeft recht op vrijheid van meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of te verstrekken, zonder inmenging van enig openbaar gezag en ongeacht grenzen. Dit artikel belet Staten niet radio- omroep-, bioscoop- of televisieondernemingen te onderwerpen aan een systeem van vergunningen.
2. Daar de uitoefening van deze vrijheden plichten en verantwoordelijkheden met zich brengt, kan zij worden onderworpen aan bepaalde formaliteiten, voorwaarden, beperkingen of sancties, die bij de wet zijn voorzien en die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn in het belang van de nationale veiligheid, territoriale integriteit of openbare veiligheid, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden, de bescherming van de goede naam of de rechten van anderen, om de verspreiding van vertrouwelijke mededelingen te voorkomen of om het gezag en de onpartijdigheid van de rechterlijke macht te waarborgen.
Uit het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens
De Wet
Dit is de wettekst waarop Jean Marie De Meester zich steunt om klacht neer te leggen tegen Mgr. Léonard omwille van zijn uitspraken over hiv en homoseksualiteit.
Wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie en in het bijzonder artikel 21 van deze wet welke bepaalt:
Art. 21. Voor de toepassing van deze titel wordt begrepen onder discriminatie, elke vorm van opzettelijke directe discriminatie, opzettelijke indirecte discriminatie, opdracht tot discrimineren en intimidatie op grond van de beschermde criteria alsook de weigering tot het maken van redelijke aanpassingen voor een persoon met een handicap.
Art. 22. Met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig euro tot duizend euro of met een van die straffen alleen wordt gestraft : 1°hij die in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot discriminatie jegens een persoon wegens een van de beschermde criteria, en dit, zelfs buiten de in artikel 5 bedoelde domeinen; 2°hij die in een van d e in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot haat of geweld jegens een persoon wegens een van de beschermde criteria, en dit, zelfs buiten de in artikel 5 bedoelde domeinen; 3°hij die in een van de in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot discriminatie of tot segregatie jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens een van de beschermde criteria, en dit, zelfs buiten de in artikel 5 bedoelde domeinen; 4°hij die in een van d e in artikel 444 van het Strafwetboek bedoelde omstandigheden aanzet tot haat of geweld jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens een van de beschermde criteria, en dit, zelfs buiten de in artikel 5 bedoelde domeinen.”
- en dit wegens inbreuk op de strafwet en in het bijzonder maar niet uitsluitend artikel 443, 444 ev van het strafwetboek welke bepaalt:
Art. 443. Hij die in de hierna aangeduide gevallen aan een persoon kwaadwillig een bepaald feit ten laste legt, dat zijn eer kan krenken of hem aan de openbare verachting kan blootstellen, en waarvan het wettelijk bewijs niet wordt geleverd, is schuldig aan laster, wanneer de wet het bewijs van het ten laste gelegde feit toelaat, en aan eerroof, wanneer de wet dit bewijs niet toelaat.
(Wanneer het ten laste gelegde feit hierin bestaat dat gedurende vijandelijkheden is geheuld met de vijand, hetzij door hem te helpen door het verschaffen van soldaten, manschappen, geld, levensmiddelen, wapens, munitie of materialen, hetzij door hem het betreden van het grondgebied, het zich handhaven of het verblijven aldaar door enig middel mogelijk of gemakkelijk te maken, zonder daartoe gedwongen of gevorderd te zijn, is het bewijs daarvan altijd ontvankelijk en kan het door alle middelen geleverd worden.
Wordt een genoegzaam bewijs geleverd, dan geeft de tenlastelegging geen aanleiding tot enige strafvervolging.) <W 11-10-1919, enig art.>
Art. 444. De schuldige wordt gestraft met gevangenisstraf van acht dagen tot een jaar en met geldboete van zesentwintig [euro] tot tweehonderd [euro], wanneer de tenlasteleggingen geschieden :
Hetzij in openbare bijeenkomsten of plaatsen;
Hetzij in tegenwoordigheid van verscheidene personen, in een plaats die niet openbaar is, maar toegankelijk voor een aantal personen die het recht hebben er te vergaderen of ze te bezoeken;
Hetzij om het even welke plaats, in tegenwoordigheid van de beledigde en voor getuigen;
Hetzij door geschriften, al dan niet gedrukt, door prenten of zinnebeelden, die aangeplakt, verspreid of verkocht, te koop geboden of openlijk tentoongesteld worden;
Hetzij ten slotte door geschriften, die niet openbaar gemaakt, maar aan verscheidene personen toegestuurd of meegedeeld worden.”
Recentste reacties